مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟که خاک پای ترا از سپهر ننگ آید

بکن ز جور و جفا هر چه ممکنست امروزکه هر چه صورت زیبا کند بینگ آید

به زور بازوی مردی برون نشاید بردبر آستان تو دستی که زیر سنگ آید

اگر چه شد ز روانی چو آب گفتهٔ ماز وصف قد تو چون بگذریم تنگ آید

چو میل سوی تو کردم به دوستی، دل گفت:مکن، که جامهٔ این کار بر تو ننگ آید

ز رنگ ناخنت، ای ماه چهره،می‌نالمبه ناله‌ای، که چنان نالها ز چنگ آید

به صبغ مهر تو چون اوحدی دگر بارهدر افکنیم شبی خرقه تا چه رنگ آید؟

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви