من مستم و ز مستی در یار میگریزم
من مستم و ز مستی در یار میگریزمزنار بسته محکم، زین نار میگریزم
هر چند بادهٔ او مرد افگنست و قاتلمن جای خویش دیدم، هشیار میگریزم
بر خار مینشینم، گل را ز دور بینمتا دشمنم نگوید: کز خار میگریزم
چون ماهی به شستم، در دامم و به دستمبا آنکه از کف او بسیار میگریزم
با یار بود میلم وقتی به غار بودناکنون که یار برگشت از غار میگریزم
بار و خری که با من دیدی بسان عیسیزان خر بیوفتادم، زان بار میگریزم
ماهی که دور بودی وز ما نفور بودیچون یار اوحدی شد ز اغیار میگریزم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-534
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О вине
Bu sürahi, filməsəl, bir dilbəri canan durur,Rahi-ruhəfza anın içində nazik can durur.
Bilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəmBilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəm,Arizuyi-hərəmi-bəzmi-vüsal eyləmişəm.
Qəzəl: Təzədən düşdü yenə başıma sevda-sevdaTəzədən düşdü yenə başıma sevda-sevda,Eşq odu qıldı məni aləmə rüsva-rüsva
Çörək dostuBir az yeyər, içər keyfi durular,açılar rəngi,