من مستم و ز مستی در یار می‌گریزمزنار بسته محکم، زین نار میگریزم

هر چند بادهٔ او مرد افگنست و قاتلمن جای خویش دیدم، هشیار میگریزم

بر خار می‌نشینم، گل را ز دور بینمتا دشمنم نگوید: کز خار می‌گریزم

چون ماهی به شستم، در دامم و به دستمبا آنکه از کف او بسیار می‌گریزم

با یار بود میلم وقتی به غار بودناکنون که یار برگشت از غار می‌گریزم

بار و خری که با من دیدی بسان عیسیزان خر بیوفتادم، زان بار می‌گریزم

ماهی که دور بودی وز ما نفور بودیچون یار اوحدی شد ز اغیار می‌گریزم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине