به تازه باد جدایی گلی ببرد ز باغم
به تازه باد جدایی گلی ببرد ز باغمکه همچو بلبل مسکین از آن به درد و به داغم
اگر حدیث مشوش کنم بدیع نباشدکه از فراق عزیزان مشوشست دماغم
مرا مبر به تفرج، مکن حدیث تماشاکه بر جمال رخ او، نه مرد گلشن و راغم
چراغ خویش به آتش گرفتمی همه وقتیچه آتشست جدایی؟ کزان بمرد چراغم
از آنزمان که ببستند باغ وصل ترا درنه میل بود به صحرا، نه دل کشید به باغم
همیشه با دل فارغ نشستمی من و اکنونخیال روی تو فرصت نمیدهد به فراغم
چو اوحدی گرو از بلبلان اگر چه ببردمز هجرت، ای گل رنگین، زبان گرفته چو زاغم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-542
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О разлуке
Bir nigari-novbaharın gül camalın istərəm,Lölöyi-tər tək camalı üzrə xalın istərəm,
Məni məftun edənEy məni məftun edənMəftunluğumdan bixəbər!
Məndən, səba, de ol gülə: qurbanınam, seninMəndən, səba, de ol gülə: qurbanınam. senin,Rəhm etgilen bu bülbüle, quıbanınam sənin,
Əcəb sevdadı bu, sevdayə düşdümƏcəb sevdadı bu, sevdayə düşdüm,Rəhi-eşqin tutub qovğayə düşdüm.