نظر چو بر لب و دندان یار خویش کنمطویلهٔ گهر اندر کنار خویش کنم

مرا ز خاک درش شرمسار باید بوداگر نظر به تن خاکسار خویش کنم

حساب من چه کند یار؟ آن چنان بهترکه او شمار خود و من شمار خویش کنم

رقیب اگر چه بر آن در ملازمست ولیسگ استخوان خورد و من شکار خویش کنم

چو نیست جای ملامت، بهل، که مدعیانفغان کنند و من آهسته کار خویش کنم

گرم نهی چو کله تیغ تیز بر تارکگمان مبر تو که: من ترک یار خویش کنم

مرا ز دوست خویش اعتماد آنم نیستکه پنجه با سر و دست نگار خویش کنم

چو اوحدی سخن از لعل آن صنم راندهزار دامن گوهر نثار خویش کنم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви