در سر و سرای خود نگذاشتم الااللهوندر دل ورای خود نگذاشتم الاالله

از غیر به جای او نگذاشت کسی را دلوز خار به جای خود نگذاشتم الاالله

کی تازه توان کردن پیوند من و دنیی؟کز گرد و گیای خود نگذاشتم الاالله

تا ارض و سمای من خالی شود از من همدر ارض و سمای خود نگذاشتم الاالله

از ما و ز من غیری مشکل بهلم چیزیمن کز من و مای خود نگذاشتم الاالله

در گفتن « لا» هر کس بگذشت ز چیزی، مناز گفتن لای خود نگذاشتم الاالله

از خلق بهای من مستان چو شوم کشتهزیرا که بهای خود نگذاشتم الاالله

من چون ز برای او هم خانهٔ دین گشتمدر خانه برای خود نگذاشتم الاالله

بر لوح لوای دل ننگاشتم الا «هو»در دلق و قبای خود نگذاشتم الاالله

چون اوحدی ار باقی مانم نه عجب، زیراکز عین بقای خود نگذاشتم الاالله

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов