یارب! تو دوش با که به شادی نشسته‌ای؟کامروز بی‌غم از در ما باز جسته‌ای

از روی عشوه بند قبا را گشاده بازوز راه شیوه طرف کله بر شکسته‌ای

سیم از میان ببرده و در کیسه ریختهزر در کمر کشیده و بر کوه بسته‌ای

امروز گو: شکفته مشو هیچ گل، که توصد گلبن شکفته و صد لاله دسته‌ای

گل نقل نیست باده بنه، کز دهان و لبیک خانه شهد و شکر و عناب و پسته‌ای

برخیز و شمع را بنشان، یا بهل چنانتا شمع بیندت که چنین خوش نشسته‌ای

گر دیگری ز حسرت او غصه میخوردای اوحدی، تو باری ازین غصه راسته‌ای

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе