عالمی را به فراق رخ خود میسوزی
عالمی را به فراق رخ خود میسوزیتا خود از جمله کرا وصل تو باشد روزی؟
دل سخت تو به جز کینه نورزد با ماچون به دل کینه کشی، پس به چه مهر اندوزی؟
خار این کوه و بیابان همه سوزن بایدتا تو این پرده که بر ما بدریدی دوزی
نسبت گل بتو میکردم و عقلم میگفت:پیش خورشید نشاید که چراغ افروزی
وقت آن بود که دل بر خورد از لعل لبتچرخ پیروزه نمیخواست مرا پیروزی
شب هجران ترا صبح پدیدار نبودگر خیال رخ خوب تو نکردی روزی
اوحدی، بر رخ این تازه جوانان بیزرعشق رسوا بود، آنگاه به پیر آموزی؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-799
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Sərsəri pərişlüm, qıyqac baxışlumMən sənə nə dedim, qız, qayıt indi
چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهیکنی سوی افتادگانت نگاهی
Fələyin bir belə dövrü olacağmış, nə bilimFələyin bir belə dövrü olacağmış, nə bilim?Saralıb bağü gülistan solacağmış, nə bilim?
Məndən(Əli Əkbər) xidmətinəSalam olsun rəvan məndən