ز تو بیوفا چه جوییم نشان مهربانی؟
ز تو بیوفا چه جوییم نشان مهربانی؟بتو سنگدل چه گوییم حکایت نهانی؟
که چو قاصدی فرستیم به دشمنی برآییکه چو قصهای نویسیم به دشمنان رسانی
چو بهانه میگرفتی و وفا نمینمودیز چه خانه مینمودی به غریب کاروانی؟
قدمم گرفت، تندی مکن، ای سوار، تندیغم مستمند میخور، چه سمند میدوانی
ز ورق برون فگندم همه بار نامهٔ خودکه چو نام من نبینی دگر آن ورق بخوانی
عجب! ار نه قامت تست قیامت زمانهکه در اول غروری و در آخر زمانی
چه محالها شنیدم؟ چه به حالها رسیدم!که به سالها ندیدم ز لب تو کامرانی
مکن، ای پسر، که وفا کن به روزگار و مدتمن ازین صفت بگردم، تو بدان صفا نمانی
دل اوحدی شکستن، ز میانه دور جستننه طریق دوستان است و نه شرط مهربانی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ovhadi-qezel-839
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Bir kimsə yox izhar edim dərdimi,Deyim, dursun dərdə dərman eləsin.
Mürəbbe: Bir namə yazmışdı gözlər şahıBir namə yazmışdı gözlər şahı,Gəldi mən tək mübtəlayə yetişdi,
Muxəmməs (Nəsimiyə nəzirə)Sənə ey sərvi-səmənbər dedilər gerçəkmişLəbinə qəndi-mükərrər dedilər gerçəkmiş
Qəzəl: İstər gözüm ki göstərə dildarə könlümüİstər gözüm ki göstərə dildarə könlümüKimdir ki bir yerə yığa sədparə könlümü