جُعل پیر گفت با انگشتکه سر و روی ما سیاه مکن

گفت، در خویش هم دمی بنگرهمه را سوی ما نگاه مکن

این سیاهی، سیاهی تنِ توستجاه مفروش و اشتباه مکن

با تو، رنگ تو هست تا هستیزین مکان، خیره عزم راه مکن

سیه، ای بی‌خبر، سپید نشدوقت شیرین خود تباه مکن

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов