دلی دارم ز سودایش پر آتشدلم گرمست و جان گرمست و سر خوش

چه سازم؟ چاره کارم چه باشد؟که از هجران دلی دارم مشوش

گهی کز وصل جانان یاد آرمز خون دل شود رویم منقش

گروهی اهل عاداتند و رسمندگهی در فکر ریش و گاه درفش

تو، تا زنهار، از آن دونان نباشیکه ایشان جمله نادانند و اعمش

بکوی عاشقان بنشین و خوش باشبهر حالت که صافی بهتر از غش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. چنان زد آتشم، قاسم، زبانهکه ره بین خرد نشناخت غورش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви