باده می نوشم و سودای تو در سر دارمآیت مصحف سودای تو از بردارم

زرعم اینست که کشتم بهمه عمر عزیزمن ندانم که ازین کشته چه بر بردارم

دل و جانم بچه کار آید امروز؟ که مندل و جان شیفته زلف معنبر دارم

هم سرم در سر کار تو رود آخر کاربا خود این قاعده دیریست مقرر دارم

رحم کن بر دل عشاق ز الطاف کریمخاصه من خسته، که معشوق ستمگر دارم

عشق و بیماری و درویشی و محنت بردناز غم عشق تو این جمله میسر دارم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. قاسمی را نظری کن، که دل از دست برفتدل من آتش غم، سینه چو مجمر دارم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви