ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیمگه باده بنوشیم و گهی باده فروشیم

در صحبت عقل این دل بیچاره ملولستبنشین نفسی، تا قدحی باده بنوشیم

چون خرقه ما آلت عقل آمد و تزویرآلودگی خرقه بزنار بپوشیم

از حلقه ما دور مشو، ای دل و دینمما حلقه بگوشان ترا حلقه بگوشیم

با عشق روانیم و دوانیم درین راهاز روز ازل تا به ابد دوش بدوشیم

گویند که: این راه ندارد سر و پایانهرچند که ما بی سر و پاییم بکوشیم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. قاسم، بنگر حالت رندان خراباتدر مجلس مستان همه گویای خموشیم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине