دل با تو نظر دارد، اما نظری پنهانای مایه شادیها، ای دولت جاویدان

در جمله جهان گشتم، خوبان جهان دیدمآنیست ترا، ای جان، برگوی: چه چیزست آن؟

می پویم و می مویم، پیوسته همی گویم :یا رب، تو کرم فرما این درد مرا درمان

این توبه و زهد ما دانی بچه می ماند؟دشوار بود بستن، بشکستن آن آسان

در عقل تمناها، در عشق تو لاهاای دوست، بیابنشین، جامی بده و بستان

دوری منما از ما، رو دیده دل بگشاتا نور یقین بینی در عین همه اعیان

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. آنجا که خدا باشد صد عیش و ولا باشدحیران بچه می مانی؟ ای قاسم سرگردان

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О божественной любви