گر بر حدیث اهل دل انکار می کنیبسیار بی حقیقت و بسیار کودنی

از نفس دور باش، که دل را سیه کندبا عقل و جان گرای، که مرآت روشنی

از ذات تا صفات و از آنجا بعقل و نفسمنقول گشته ای، که حدیث معنعنی

ای جان و زندگانی و ای راحت روانبر من جفا مکن، که «سیور من بجان سنی »

حق را بیاد دار و فراموش کن ز غیرتا کی چو کرم پیله تو بر خویشتن تنی؟

خود را نکو شناس و خدا را نکو بدانگراز صوامعی و گر از دیر ارمنی

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. بی یاد دوست یک نفسی نیست قاسمیای شیخ روزگار «نچون سانمیسن منی »؟

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О божественной любви