جاودان، هرکه ترا دید بعالم شادستعاشق روی تو از هر دو جهان آزادست

دل درین قاعده دهر نبندد عاشقزآنکه این قاعده سست آمد و بی بنیادست

همه با عشق سخن گویم و از وی شنومشادم از عشق، که این قاعده ای معتادست

همگی روی ترا مقصد اقصی دانمزهد و تقوی و ریاضت صفت زهادست

ملک آفاق بپیمودم و غایت دیدمهرچه جز ذکر تو بودست بعالم بادست

عشق گویند: بهر حال حدیثیست صحیحعقل گویند: ولیکن خبر آحادست

خسرو از صحبت شیرین بمرادی برسیداین همه جور و جفا بر جگر فرهادست

دایما جور و جفا بر دل مسکین کردیگر فراموش کنم جمله، همینم یادست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. قاسمی را ز تو پرسند: کجا شد؟ برگوکه: درین گوشه این دیر خراب آبادست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви