“Sənə nə olub!” demə, sənə baxanda,İrad tutma, o şirin, mənalı anda.İrad tutma səhrada bulaq görənə,Yaza həsrət qalana – çiçək dərənə.

İrad tutma sən çörək istəyən aca,İrad tutma havaya, suya möhtaca.

Şaqqıltıyla göy gülər, bulud sevinər,Dağlar verər səs-səsə şimşək çaxanda:Qəlbin mizrab dəyməyən telləri dinərGözüm qızıl telinə dönüb baxanda.

Gözlərimdə hər fəsil açar yasəmən –Dodağını, qaşını, üzünü görcək,Dəyişmişəm – özümü tanımıram mən.Şirin-şirin alışan gözünü görcək –

Sönən ömür şamının yanır hər biri,Ötən gənclik çağları qayıdır geri...

“Sənə nə olub!” demə sənə baxanda,İrad tutma o şirin, mənalı anda.Gözəl görmək savabdır, atalar deyib,Gözəlliyə göz yummaq eyibdir, eyib...

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов