Dindar olanın halı pərişan gərək olsun
Dindar olanın halı pərişan gerək olsun,
Əfsürdə-dili, bisərüsaman gərek olsun.
Hər qövmə ləkəd-küb ola ger milləti-islam,
Hər adəd-mezmum ilə kəndin qıla bədnam;
Sixma ürəyin, eyləmə qəm, olmagilən xam,
Bu tayife rizvanə şitaban gərək olsun.
Mömin gərək alsın özünə ildə bir arvad,
Damad arayıb kəndina, olsun həmi damad,
Getsin Məşədə, kebləyə, qılsm ağasın yad,
Cənnetdə də hemxabcyi-qılman gərək olsun.
Qoysun başına moUa gəvək üç pud emmamə,
Yay, qış ola əynində onun bir cürə camə,
Ləbbadə və qurşaq ilə gəldikdə xüramə,
Şalvarsız ayağında da tuman gərək olsun.
Müşküldü bu kim olmaya seyyiddə səfahət,
Təkrarinə bu məsələnin məncə nə hacət?
Otsa kəmərində birinin şali-səyadot,
Labüddü məğrurü qudurğan gərək olsun.
Get seyr elə gör Kukəməri, əhli-Yegani,
Təlvis edib onlar bütün əqtari-cahani,
Hər şəhridə bu tayifonin pirü cəvani
Sail-bekəfi-pariçeyi-nan gərok olsun.
Çün pirdə, ocaqda göriinür koşfü keramat,
Etsin oiarı şiə gərək ildə ziyarət,
MÖqüf ola, heyhat, çətindİr belə adət,
Millət belə qəftətlərə qurban gerek olsun.
Kənd-kəsəyə getsən bilİsən sureti-haiı,
Qurtarmaz içindən oların cəngü cidalı,
Hansı birinin bir kəro artıq düşə yalı,
Dəva sahb öz qanino qöltan gərak olsun,
Çoxiar öziine sonet edib qandırabatı,
Təqdis eləyir İşbu müləvvəs hərəkatı,
Olmaz olann hər ikİ dünyada nəcatı,
Həp bari-kəşu quli-biyaban gərek olsun.
Sordari-Maku oğluna lazımdı toy etsin,
Yüz min tüməni bir toyunun xərcins getsin,
Bu işrətinin söhbeti dünyaiara yetsin,
Dağ-daş başa baş cümlə çıraqban gərek olsun.
Konyak içilə su yerİnə bəzmi-sefadə,
Sərməst ola, şəniik eliyə atlı, piyadə,
Məziumlarm gözlərinin əşkİ arade
Axsm yero, bİr dalğalı ümman gərək olsun.
Qafqazlı müsəlmanlarımız diqqətə calib,
Fors etməyə, şrq gəzməyo olmuş haını talib,
Vilhelmi-sibii, pensine, bir şeyi-əcaib,
Avropalı görse onu heyran gərək olsun.
Hər kəs ki, gedir rus dilini qılmağa təhsil,
Az-maz qonuşur türki lisanın bir-iki il,
Bəs kı qarışır bir-birinə sonra bütün dil,
Kim zonn edəcəkdir bu müselman gerək olsun.
Lazımdır ki, bildirsin özün alemə şiə,
Olsun mütəhəmmil hamı dərdü qəmö şiə,
Hor il başabaş batsm, əvət, matomo şiə,
Oİduqca həyatı, gözü giryan gorək olsun.
- "Molla Nəsrəddin", 27 iyun 1911. N 27
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/qemkusar-dindar-olanin-hali-perisan-gerek-olsun
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Balaca felyeton**Rəhmətlik Nəsreddin şah qətlə yetişməmişden qabaq Təbrİzdo bir “Şebnameyi-besirət” çıxardırdılar və orda şah üçün bir təlqin yazıb şahın cəmi nameyi-əmaiın bir-bir üzünə oxumuşdutar. Guya şaha belə telqit eləmişditər ki, “zəmani ki sənin ruhun cəsdindən pervaz etdi ve sənı qoydular qebre, onda inkir-minkir gelib səni Allahından, peyğəmbərindən, qiblenden, kİtabından, məmləkətindən, səltənətindən, əmanndan, təxribandən soruşacaq ve sənin qanunundan, qoşunundan, nizamından sual edəcək, qorxma ey filan, fılan olmuş, degilon: bədrəstiki yuxu mənim allahımdır, qeflət peyğəmbərimdir, as kitabımdır, övrətlər qiblemdir, herc-mərc qanunumdur, tökizlər sərtiblərimdir, dağlann kəlləsi yoiumdur, livan kovduşi mətanımdır və əhləldübbə mənim diplamatımdır və iix.” .
Niyə qəzetə və məcmuə satılmır?Hər kəs istesə bilsin ki, hansı şəhərin mömin və müqəddəs adamları çoxdur və harada çox axirət fıkri çokən var və haranın mollalarına camaatın ixlas, iradəti kamildir, daha dağa-daşa düşmək lazım deyil, gəlsin qəzetə vo jumal idarələrinə, orada bu mühüm mosələni asanhqla başa düşo bilər.İndi sen deyecəksən ki, bu soz lap “Töhfetül-məcalis” kitabının sozlerine oxşadı. Müqəddəs kişilərin hesabıni gərək hər yerdə hamamlardan, məscidlərdən, zİyarətgahlardan öyrənəsən. Onların qəzetə idarələrinə nə dəxli var? Jumal idarəsi hara, onlar hara?! Onda mən sonə bir mfıxtəsərcə hesab deyəceyəm və sənin ağlın kesecəkdir ki, mənim sözüm düzdür, daha özünü təşvişe salmayacaqsan.
MəkkəBir gxitı bir nəfər təzə Məkkədən gələn hacıya çox ürəiym yandı. Həqiqətdə də bu cür adamlara ürək yanmalıdır. Çünki şəherində oturduğu yerdə axundlar o qədər yazığa altdan-üstdən deyirlər ki, san müstətesən, beləsən, şeləsən, binəvant üzdən-gözdən salırlar. Durur, az-çox nə mayası var, üzləyİr, bir qədər pul götürüb düşür bərri-biyabanə, durma gəldim, Məkkə. Günə bir mənzİl, təyyinıənazil, qeti-mərahıl, yetişcək haman fövri bİr naxoşluq yapışır yaxasmdan, öl ki öləsən. Necə ki, her il minlərlə və olexüsus bu İl otuz altı min nəfər ölübdür...Hocc Fürui-dindən olub, onun barəsində danışmaq nəinki “Molla Nesrəddin”in, bəlke onun babasının da hünəri deyil və camaat da ki, hər il yiiz minlərlə gedib ora, yüz min deveni, camışı, inəyi, qoyunu qurban edib, dübarə pul verib basdırırlar torpağa, bir hikmətdİr ki, ona heç kəs əl apara bilməz. Ancaq menim bu damşığım orıdan ötrüdür kİ, öz günümə ağlayıram və hesab eİByirəm ki, ildə bu qədər adam ki Məkkəyə gedİT və çoxu da dəTəceyi-şəhadətə yetişir, onların hər birisinə behiştdə yetmiş min qəsr zebərcəddən, yaqutdan vcrsələr və hər qəsrİ yetmiş min dəfə bu dünyadan böyük olsa, mən ondan qorxuram ki, bİzlərə dəxİ cənnatdə yer qalmıya. Və işdi, Allah eləməmiş, biz də getməlİ olsaq, üzrümüzü istayalər. Odur ki, bunlann hər il bu qədər qınlmağın eşidəndə qısqanmağım hıtur ve hesəd aparıram buların o səadətinə ki, Məkkə kimi müqeddəs bir şəhərdə can cahan-afarinə tapşınriar, çünki onsuz da çoxusu Ogər vətənlerindo vofat etsələr, vesiyyət edəcəklər kı, sümüklərini Vığıb-yığışdırıb Kerbalayi-müellayə aparsınlar.
BabıMənim heç bir kəs ilə borcum yoxdur və heç bir adama demerəm ki, yerin əyridir, düz otur və heç bir əhed ilə işim olmaz ki, sen niyə filan məzhebdesen, filan dindəsən. İndi dünya azadiyi-vicdan dünyasıdı. Hesən, Əli, Cefər kefi istəyir şiə olmur babi olur, təbii olur, dəhri olur, farmasyon olur, heç bir yerə başın bağlamır ve hər nə ki öz xoşudur, onun dalınca gedir.Elə bizim əhkamımız da belədir. Peyğəmbərimiz də bu cür rəftar eləyib. Əsri-səadətdo bir nəferin dini-islamdan dönüb dübarə kaflr olduğu məsciddə sohbət edərkən, onun qardaşı qalxdı ayağa ki, ya rəsulallah, izin ver, gedim qardaşımı öldürüm. Həzrət buyurdu ki, dayan, əl-ikrahi fıddin, qəd təbəyyən orrüşd min-el-ğəyi, yəni dində kərahiyyət yoxdur, heç kəsə demək olmaz kİ, sən gəl, cəbrən müsəlman ol. JR.əhmətlik Siqətül-İslam vaxtı deyil ki, zor ilə urus qazağmı tutub xətənə elətdirəsən. Zəmani ki, haqq batil aydınlaşdı, h ə rk ə s öz ixtiyarmdadır, hansını qəbul edər, ozü bilər, hansından üz döndərər, gənə özü bilər. Hər kəsin dini, təriqəti özü üçündür. Qoyunu qoyun ayağından, keçini keçi ayağmdan asacaqlar. Yəni heç kosə dəxli yoxdur, mən bəhayi oldum, ya bəhayim oldum, kef öz kefımdir, cənnətə gedərəm, gedərəm, cohennomə gedərəm, özüm billəm...
Стихи других поэтов · Сатира
Çıxmadı, qurtulaq dərdü-bəladan,Gündə bir zakuni görən canımız!
Nakam şairO qədər yazdı ki, dəftərlərə, əldən düşdü,Çox özündən dedi, “mən”, “mən” dedi, dildən düşdü.
Göyə çıxdı“Bu vaxta kibi uçuruma düşüb məhv olanŞeyx Sənan və Xumarı təzə rejissor bu axır
“Kəlniyət”ə məxsus ədəbiyyat“Kəlniyət” az çək daha zəhmət, dadaş,Xəlqi nahaq etmə məzəmmət, dadaş,