Qara əl
Qara əl - arxamca uzanan kölgə,Ondan nə ayrılmaq, nə qopmaq olur.Qara əl şairlə doğulur bəlkə,Bəlkə də, şairdən qabaq doğulur.
Şair doğulanda gəlir qara əl,Dayanır şairin başı ucunda.Bəlkə mamaçadan,anadan əvvəlQara əl şairi tutur ovcunda.
O sıxır ovcunda şairi bərk-bərk,Çırpınır ovcunda şair balıqtək.O sıxır şairi,daşa döndərir,Sıxır dərdini də, qorxusunu da.Qara əl inanmır,adam göndərirGecələr şairin yuxusuna da.
O sıxır şairi,suya döndərir;Su axır şairin bəbəklərindən,
Su axır boynundan,kürəklərindən,Su axır -şairin saçından daşır,Şair -qara əlin ovcundan daşır,Qarışır çaylara, sellərə şair,Qarışır aylara, illərə şair...
...Bəlkə də, şairi öldürməzdi heçNə düşmən qarğışı,nə dost çəpiyi.Qara əl şairi itələyir:– Keç!..Sonra da, ardınca çəkir tətiyi.
Şair uzananda yaralı, xəstə,Canında rahatlıq duyur qara əl.Sonra da, şairin qəbrinin üstəBirinci gülləri qoyur qara əl...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ramiz-rovsen-qara-el
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
İki salma boylu yarı sevmişəm,Birisi pəridir, birisi mələk,
Tənhalığın elegiyasıFikir ağır…düşünürəm bir anlıq,
Aləm niyə bəs olmadi viran, Əli ƏkbərAləm niyə bəs olmadi viran, Əli Əkbər,Ol gün ki, səni saldılar atdan, Əli Əkbər?
Təcnis: Çığrışıb çığrışıb ötən sonalarÇığrışıb çığrışıb ötən sonalarYaşım nədən oldu yarada bilmən