دل سودایی من یار را اغیار می داند
دل سودایی من یار را اغیار می داندسر زانوی وحدت را سر بازار می داند
ز روشن گوهران عیب نمایان است غمازیوگرنه سینه ام آیینه را ستار می داند
کند شاخ بلند از کودکان گل را سپرداریسر سودایی منصور قدر دار می داند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/saib-perakende-300
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение