دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بود
دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بودمشک این نافه سراسر جگر سوخته بود
چون صبا بیهده بر گرد چمن گردیدمرزق من غنچه صفت در دلم اندوخته بود
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/saib-perakende-386
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение