کاکل او درهم است از شورش سودای خویشاز پریشانی ندارد زلف او پروای خویش

نشأه مستی ز عمر جاودانی خوشترستخضر و آب زندگانی، ما و ته مینای خویش

در میان هر دو موزون آشنایی معنوی استسرو تا بالای او را دید جست از جای خویش!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов