مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتدکه مرغ زیرک اینجا بیشتر در دام می افتد

به ناسازی سری در حلقه سوداییان دارمکه در مغز آتشم از روغن بادام می افتد

به حرف تلخ خود را در نظرها می کند شیرینبلای جان بود شوخی که خوش دشنام می افتد

چنان دلبستگی دارم به اسباب گرفتاریکه می سوزم اگر خاری به چشم دام می افتد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. مزن فال هم آغوشی به آتش طلعتان صائبکه در پروانه آتش ز آرزوی خام می افتد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов