تیغ دو دم بود لب خندان به چشم من
تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من
گشته است از نظاره آن سرو جامه زیبسوهان روح، سرو گلستان به چشم من
صبح دگر شود ز پی خواب غفلتمخالی اگر کنند نمکدان به چشم من
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/saib-perakende-601
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение