هر تُنُک‌ظرفی ننوشد خونِ گرمِ تاک راجامی از فولاد باید آبِ آتشناک را

عقدهٔ دل را به زورِ اشک نتوان باز‌ کردگریه نتواند گره از دل گشودن تاک را

عقل در اصلاح ما بیهوده می‌سازد دماغچوُن جنونِ دوری از سر می‌رود افلاک را؟

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب از فکرِ گلوسوزِ تو لذّت می‌بردهر که می‌داند زبانِ شعلهٔ ادراک را

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов