در ره عشق که در هر قدمش صد خطرستدیده آبله را هر مژه از نیشترست

همچو خورشید به یک چشم ببین عالم راکه سرافراز شدن در گرو این نظرست

تشنه باز آمدن از چشمه حیوان سهل استاز قدح با لب مخمور گذشتن هنرست

رحم بر بال وپر خویش کن ای مرغ حرمنامه حسرت ما خونی صد بال و پرست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. چون صدف کاسه دریوزه به نیسان نبریمجگر تفته ما تشنه آب گهرست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви