بی لب ساغر می دیده خونپالا داشتخم دلی پر گله از سرکشی مینا داشت

این زمان بر سر هر فاخته ای می لرزدآن که چون سرو دو صد عاشق پا بر جا داشت

لب ساغر به مذاقم نمکین می آیدچشم شور که خم اندر خم این مینا داشت؟

بی جراحت کسی از مرحله عشق نرفتتیغ الماس به کف سبزه این صحرا داشت

رنگ ناسور ز آیینه داغم نزدودپنبه هر چند درین کار ید بیضا داشت

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب آن عهد کجا رفت که از سوختگانداغ او گوشه چشمی به من شیدا داشت؟

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви