جوش می خشتی اگر از خم صهبا برداشتسقف این میکده را جوش من از جا برداشت

دست اگر در کمر کوه کند می گسلدزور شوقی که مرا سلسله از پا برداشت

شوری از ناله مجنون به بیابان افتادکه دل از سینه لیلی ره صحرا برداشت

من نه آنم که تراوش کند از من سخنیپرده از راز من آن آینه سیما برداشت

پای من بر سر گنج است به هر جا که رومتا که از خاک مرا آبله پا برداشت

چه ز اندیشه تجرید به خود می لرزی؟سوزنی بود درین راه، مسیحا برداشت

شرم اندیشه گداز تو که روزافزون باداز دل اهل هوس یاد تمنا برداشت

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. طاقت دیدن همچشم که دارد صائب؟دید از دور مرا بلبل و غوغا برداشت

Mey coşan vaxta əgər ki, küpü yerdən qoparar,Məstliyim meyxananın səqfini birdən qoparar.

Dolasa mey qolunu boynuna o qarlı dağın,Zarafat bilmə, dağı zorla kəmərdən qoparar.

Məcnunun nalə səsi düşsə biyabanə əgər,Leyliyə çatsa bu səs, bil ki, şəhərdən qoparar.

İynə düşmüşdü bu yolda, onu İsa götürüb,Sən nahaq qorxma, Məsiha səni şərdən qoparar.

Mən nəyəm ki, məni söz ilə də tərif edələr,Aynaüzlüm məni hər sirli xətərdən qoparar.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Saibin dostlarını görməyə artıb həvəsi,Onu bülbül ki, görər, qovğanı birdən qoparar.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине