ازان مرا شب و روز سیاه هر دو یکی استکه با غرور تو، آه و نگاه هر دو یکی است

فغان که پیش سبکدستی تو بی پرواشکستن دل و طرف کلاه هر دو یکی است

کسی است پیرهن تن محیط وحدت راکه چون حباب، سرش با کلاه هر دو یکی است

درین بساط به تمکین خود مشو مغرورکه پیش سیل فنا، کوه و کاه هر دو یکی است

چنان گزیده اعمال زشت خویشتنمکه نامه من و مار سیاه هر دو یکی است

بلند و پست جهان پیش خودپرستان استز خود برآمده را بام و چاه هر دو یکی است

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ترا که ذوق تماشاست گل بچین صائبکه خس به دیده من با نگاه هر دو یکی است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе