ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیستقضا کنند نمازی که آن ریایی نیست!

شود شکستگی ماه از آفتاب درستشکسته بندی دل، کار مومیایی نیست

مشو ز ساده دلی از گزند نفس ایمنکه شیوه سگ دیوانه آشنایی نیست

قفس فضای گلستان بود بر آن بلبلکه در خیال وی اندیشه رهایی نیست

اگر بود به توکل ارادت تو درستکلید رزق به غیر از شکسته پایی نیست

ز مرگ همنفسان همچو بید می لرزمکه برگهای خزان را ز هم جدایی نیست

زبان گوهر شهوار، آب و رنگ بس استطریق مردم سنجیده خودستایی نیست

سخاوت غرض آلود کوته اندیشانبه چشم اهل بصیرت کم از گدایی نیست

به باددستی من می برد خزان غیرتز برگ، حاصل من غیر بینوایی نیست

به وادیی که مرا صدق رهنما شده استسراب تشنه فریب از غلط نمایی نیست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. مشو زیاده ازین خرج مردمان صائبکه پاس وقت کم از پاس آشنایی نیست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе

Sənin

Gözəl səndən xəbər alım,Var əndamın qarmı sənin?

Молла Джума1 мин
Görünməz

Nazənin gözəllər seyrə gedirlər,Ol mahi-tabanım hani görünməz,

Ибрагим Гафил из Говурга1 мин
Bu yerlər

Əzəldə sultan yeridir bu yerlər,Qeysər ü xaqan yeridir bu yerlər,

Муджрим Керим из Вардана3 мин
Хакк аль-якин, глава 7

حقیقت- تجدد تعینات، به حسب اقتضای ذاتی، که نسبیه​اند ونسبیت عرض، است و العرض لایبقی زمانین، و به حسب اقتضای منتسبین اعنی الوجود و العدم طالب و مشتاق عدم​اند، و بر سرعت تمام ساری و متحرک به مرکز فطرت ذاتی خوداند که عدم است، به مثابت جواهر به مراکز: و تری الجبال تحسبها جامدة و هی تمرمرالسحاب.حقیقت- ظهور سرعت سریان تعین در زمان از بدیهیات است، که در هر طرفةالعین حال را تجددی حاصل می​شود تا درمرتبه خویش محکوم علیه نمی​گردد به ادراک، چه هر یک از اجزای آنات او مانند نهر جاری و خط ممتد می​نماید، همچنین تجدد تعین مکان و سرعت سریان آن ظاهر است، چه هر یک از اجزای جسم محیط که محل مکان است در حرکت مستدیر اقتضای اخفای جزو دیگر می​کند و شبهت نیست که مکان مجموع اجزای آن جسم است و تجدد تعین حرکت از ضروریات است، از آنکه خروج از قوه به فعل جز به طریق تدریج صورت نه بندد، مگر به تصور مبداء و منتها و عدم سکون متحرک بینهما و چون زمان و مکان و حرکت درهر طرفةالعین مبدل گردد، ضرورت بود که جهات و اجسام و اعراض دیگر بدین و تیره روند که محقق است که هرآنی و جزوی را از مکان و حرکت با هر یک از معروضات ایشان نسبتی است غیر نسبت اول، و هر یکی در هر طرفةالعین به حسب لبس و خلع تعین وجودی و عدمی خاص می​یابند، و این معنی را محبوس و مقید زمان و مکان درنیابد: بل هم فی لبس من خلق جدید.

Махмуд ШабистариМаснави11 мин