ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشتچو غنچه از گره خود گرهگشا می داشت

خبر ز عشق ندارد دل فسرده منوگرنه آتش سوزنده زیر پا می داشت

هزار قافله هر دم ز خود سفر می کرداگر ز خویش سفرکرده نقش پا می داشت

به گرد چشم تو خواب غرور کی می گشت؟شکست شیشه دلها اگر صدا می داشت

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. کجاست صائب آتش نفس، که وقت مراهمیشه خوش به سخنهای آشنا می داشت

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов