دستی به جام باده حمرایم آرزوستدست دگر به گردن مینایم آرزوست

چون ریگ، سیر دامن صحرایم آرزوستتخت روان ز آبله پایم آرزوست

پرگاروار با قدم آهنین خویشگشتن به گرد نقطه سودایم آرزوست

تا از جگر برآورم این خارها که هستاز دهر سوزنی چو مسیحایم آرزوست

گردد ز بیم سوختن خود کباب منبیدرد را گمان که تماشایم آرزوست

نتوان به عیب خویش رسیدن ز راه چشمآیینه داری از دل بینایم آرزوست

آیینه ام سیه شده از قحط همنفسروشنگری ز طوطی گویایم آرزوست

امید بوسه از دهن تنگ آن نگاربیجاست گرچه، خواهش بیجایم آرزوست

زان دم که چشم من به سراپای او فتادگشتم تمام چشم و سراپایم آرزوست

عالم به چشم من دل فرعون گشته استصبح امید ازان ید بیضایم آرزوست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب بهشت اگرچه نیاید به چشم مندزدیده دیدن رخ زیبایم آرزوست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов