از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته استاین بار جنون سخت به من تنگ گرفته است

در پنجه شیرست رگ و ریشه جانمتا شانه سر زلف تو در چنگ گرفته است

زان چهره گلرنگ خط سبز دمیده است؟یا آینه بینش من زنگ گرفته است

ایام حیاتم شب قدرست سراسرتا دل ز من آن طره شبرنگ گرفته است

خون می خلدم در جگر از رشک چو نشترتیغ تو ز خون که دگر رنگ گرفته است؟

چون گوشه نگیرم ز عزیزان، که مکرراز آب گهر آینه ام زنگ گرفته است

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. تاب سخن سخت ز معشوق نداردصائب که مکرر ز هوا سنگ گرفته است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви