مکن دراز به طعن فلک زبان گستاخترنج دست قضا را مکن نشان گستاخ

نهاده اند ز هر خار در کمان تیریمکن نگاه به گلهای بوستان گستاخ

ز داغ شاه، نظرهاست هر شکاری رامده ز دست درین صیدگه عنان گستاخ

نشان تیر هوایی همان کماندارستبه قصد چرخ منه تیر در کمان گستاخ

ز کاوکاو، شرربار می شود آتشمنه به حرف کس انگشت در بیان گستاخ

ز عقل نیست به تیغ قضا زبان بازیمیار زمزمه عشق بر زبان گستاخ

ز برق خرمن گل خانمان شبنم سوختبه شاخ گل مگذارید آشیان گستاخ

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. حریف ناوک غیرت نمی شوی صائببه هر شکاری لاغر مکش گمان گستاخ

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе