تیشه را از خون خود فرهاد رنگین می‌کندزهر غیرت مرگ را در کام شیرین می‌کند

در چراغ گرم‌خونی رحم چون روغن کندشمع از بال و پر پروانه بالین می‌کند

بس که ترسیده است چشم غنچه از غارتگرانبال بلبل را خیال دست گلچین می‌کند

خار خار اشتیاق گوشه دستار اوخار در پیراهن گل‌های رنگین می‌کند

تا نهادی پا به عزم سیر بر چشم رکابعشرت روی زمین را خانه زین می‌کند

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. عرش و کرسی معنی در پیش پا افتاده‌ای استچون به وقت فکر صائب دست بالین می‌کند

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе