چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟آرزو در سینه من چند زندانی بود؟

می شود ز اشک ندامت دانه امید سبزسرخ رویی لاله باغ پشیمانی بود

کو جنون تا سر به صحرایم دهد چون گردباد؟تا به کی کس نقش دیوار تن آسانی بود؟

خار را بر دامن اهل تجرد دست نیستجامه فتحی که می گویند، عریانی بود

جبهه وا کرده یک گل در گلستانت نهشتباغبان باغ باید غنچه پیشانی بود

سبزه زیر سنگ نتوانست قامت راست کردچون امید سرفرازی با گرانجانی بود؟

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. از کشاکش صائب ارباب تجرد فارغندخار را کی دست بر دامان عریانی بود؟

Nə qədər dilbərimin zülfü pərişan olsun?Nə qədər sinəm evi arzuma zindan olsun?

Gözümün yaşı quru səhranı gülzar elədi,Məcnun harda gəzəcək, səhradan asan olsun?

Hansı divanədi, səhrada gəzər tufantək,Niyə divara şəkil çəkməyin asan olsun?

Paltarın yoxsa, yapışmaz ətəyə çöldə tikan,Ətəyi tutmaq üçün əldə bir imkan olsun.

Daşın altında bitən ot necə boy atsın axı,Bar verər onda ümid ki, ona meydan olsun.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Saib, əsrin əzabın dərk edə bilməz hər adam,Tikan hardan yapışar, gər adam üryan olsun.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви