روزگار طرب و نوبت غم می گذردماتم و سور جهان زود ز هم می گذرد

خواب آسودگی و عرصه هستی، هیهاتصبح ازین مرحله با تیغ دو دم می گذرد

چه کند عرصه ایجاد به دلتنگی ما؟سخن از تنگی صحرای عدم می گذرد

ماه و خورشید نتابند رخ از سیلی عشقسکه را حکم به دینار و درم می گذرد

هیچ کس نیست که در فکر دل خود باشدعمر مردم همه در فکر شکم می گذرد

لب لعل تو به این آب نخواهد ماندندور فرماندهی خاتم جم می گذرد

این چه چشم است که از غمزه بی زنهارشآب تیغ از سر آهوی حرم می گذرد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب از اهل حسد می گذرد بر دل منآنچه بر آینه از صحبت نم می گذرد

Bu gözəl gün də keçər, dərd keçər, qəm də keçər,Həyatın şadlığı da, hətta bu matəm də keçər.

Belə rahət yuxu da, mənasız ömrün günü də,Səni heyran eləyən hər nə var aləmdə keçər.

Nə veribdir sıxılan qəlbimizə boş səhra?Ürəyin nalələri zildə, ya da bəmdə keçər.

Bil ki, ayla günəşi əks eləmir eşq seli,Paranın hökmü dinarla yenə dirhəmlə keçər.

Bir adam yoxdu ki, yansın belə qəlbin halınaBir dinarçın o başından, desən hər dəmdə keçər.

Bu necə gözdü ki, bir işvə ilə baxsa əgər,Ahular qərq olar o işvəli aləmdə, keçər.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Saibin qəlbinə də təsir edər əhli-həsədAynaya dəysə nəfəs tar da olar, nəm də keçər.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви