دل ما سلطنت فقر به سامان ندهدده ویرانه ما باج به سلطان ندهد

در ریاضی که دل سوخته من باشدباغبان آب به گلهای گلستان ندهد

نشود رتبه خردان به بزرگان معلوممور را مسند اگر دست سلیمان ندهد

هرکه را دل سیه از منت احسان شده استجگر تشنه به سرچشمه حیوان ندهد

رهنوردی که به منزل نظرش افتاده استخار را فرصت گیرایی دامان ندهد

طمع رزق ز افلاک ز کوته نظری استدست در کاسه خود سفله به مهمان ندهد

جان فداساز که صیاد درین قربانگاهتا بود جان، به کسی دیده حیران ندهد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. دل آزاده درین باغ ندارد صائبهرکه چون گل سر خود با لب خندان ندهد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе