حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید

بالیدن نخل تو ز پیوند دل ماستاین سرو ز آغوش به اندام برآید

بگذشت ز تلخی همه ایام نشاطمچون طفل یتیمی که به دشنام برآید

یک چشم زدن چشم تو غایب ز نظر نیستآهو که گمان داشت چنین رام برآید

شیران جهان گردن تسلیم گذارنداز سلسله زلف تو چون نام برآید

در فکر اثر باش که چون دور کند چرخآوازه جمع از دهن جام برآید

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. بااینهمه آتش که نهان در جگر اوستصائب که گمان داشت چنین خام برآید

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов