ندارد حاجت مشاطه روی گلعذار ماپر طاوس مستغنی است از نقش و نگار ما

زمین از سایه ما گر شود نیلی، عجب نبودکه کوه قاف می بازد کمر در زیر بار ما

ز طوف ما دل بی درد صاحب درد می گرددچراغ کشته در می گیرد از خاک مزار ما

شکوه خاکساری خصم را بی دست و پا سازدشود باریک، دریا چون رسد در جویبار ما

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ز بال افشانی جان این چنین معلوم می گرددکه چشم دام زلفی می پرد در انتظار ما

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви