بر شیشه و پیاله ظفر یافت دست ماای آفتاب داغ شو، ای آسمان بسوز

راهی است راه عشق که ناچار رفتنی استیوسف تو هم در آتش این کاروان بسوز

بر کوره گلابگر افتاد راه گلبلبل تو نیز خار و خس آشیان بسوز

مردانه زیر تیغ چو شمع ایستاده شوتا ممکن است تن زن و تا می توان بسوز

زین بیش پایمال درین خاکدان مباشاز بوسه وداع دل آسمان بسوز

خاکستر مرا ز حسد چشم می زنندپروانه مرا ز نظرها نهان بسوز

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب ز آستانه جانان، دل شبیبربای  بوسه ای و دل پاسبان بسوز

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви