سرو گلزار بهشت است قد دلجویشلاله باغ تجلی است رخ نیکویش

من که از رشک دل روشن خود می سوزمچون ببینم که شود آینه همزانویش ؟

بخیه راز نهان جوهر شمشیر شده استبس که شد آینه پردا(ز د)لم ازبویش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. خانه اش گر شود از موج حوادث ویرانصائب آن نیست که لنگر بکند ازکویش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе