ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویشازشیر ماهتاب بریدم کتان خویش

گر بیخبر روم ز جهان جای طعن نیستیک کس نیافتم که بپرسم نشان خویش

نانش همیشه گرم بود همچو آفتابهرکس به ذره فیض رساند زخوان خویش

چون سرو درمقام رضا ایستاده امآسوده خاطرم ز بهار و خزان خویش

آن ساقی کریم که عمرش دراز بادفرصت نمیدهد که بگیرم عنان خویش

ساغر به احتیاط ستاند ز دست خضردرمانده ام به دست دل بدگمان خویش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. پروای خال چهره یوسف نمی کندصائب ز نقطه قلم امتحان خویش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине