سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویشدر پای خم ز دست ندادم سبوی خویش

در حفظ آبرو ز گهر باش سخت‌ترکاین آب رفته باز نیاید به جوی خویش

خاک مراد خلق شود آستانه‌اشهر کس که بگذرد ز سَر آرزوی خویش

از نوبهار عمر وفایی نیافتمچون گل مگر گلاب کنم رنگ و بوی خویش

از مهلت زمانهٔ دون در کشاکشمترسم مرا سپهر برآرد به خوی خویش

دایم ز گفتگوی حق، آزار می‌کشمدرمانده‌ام چون عنبر سارا به بوی خویش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب نشان به عالم خویشم نمی‌دهندچندان که می کنم ز کسان جستجوی خویش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О судьбе