آن لاله عذاری که منم داغ و کبابشاز خون جگر سوختگان است شرابش

بیهوشیش از کاوش دل باز نداردچشمی که بود شوخ چو مژگان رگ خوابش

این لنگر تمکین که به خود حسن سپرده استمشکل که کند حلقه خط پا به رکابش

از خانه به بازار صبوحی زده آیدحسنی که زآیینه بود عالم آبش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. چشمی که شود صیقلی باده روشناز خشت سر خم بود آماده کتابش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине