شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش

چشم و دل من تشنه حسنی است که از لطفدر آینه و آب نیفتاده مثالش

هر چند که گیرنده بود خون شهیدانچون لاله بود داغدل از چهره آلش

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. گردید مه عید مرا ناخنه چشمتا چشم من افتاد به ابروی هلالش

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов