نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را

خطِ آزادی است از اهلِ طمع، بی حاصلیعقدهٔ پیوند در دل نیست سرو و بید را

نامِ شاهان از اثر در دور می‌باشد مدامجام می دارد بلند، آوازهٔ جمشید را

کوکبِ اقبال و دولت شوخ‌چشم افتاده استمشرقِ دیگر بود هر صبحدم خورشید را

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. دوربینی کز مآلِ شادمانی آگه استتیغِ زهرآلود می‌داند هلالِ عید را

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе