از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید راتکمه از شبنم مکن پیراهنِ خورشید را

در بهشتِ عافیت افتادم از بی حاصلیشد حصاری بی بری از سنگِ طفلان بید را

نورِ معنی می‌درخشد از جبینِ لفظِ منبالِ خفاشی چه ستاری کند خورشید را

جام را بهر تُنُک‌ظرفان به دور انداخته استهیچ حقّی نیست بر دریاکشان جمشید را

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. چون دلِ شب می زنم صائب بر آهنگِ فغانمی‌کشانم بر زمین از آسمان ناهید را

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов