شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون راموج بال و پر رفتار شود جیحون را

گل ابری چه قدر آب ز دریا گیرد؟نکند دیده سبکبار دل پر خون را

گوشه عافیتی صافدلان را کافی استخم خالی است بس از میکده افلاطون را

سرو را باری اگر هست، همین بار دل استبرگ عیش از کف افسوس بود موزون را

تشنه را موج ز کوثر نکند رو گردانعاشق از خط نکند ترک، لب میگون را

ناگواری ز بخیلان نبرد بیرون مرگتا قیامت نکند هضم، زمین قارون را

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. باده من بود از خون دل خود صائبسنگ اطفال بود نقل، من مجنون را

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви