ما ز شغل آب و گل آیینه را پرداختیمخانه سازی را به خودسازی مبدل ساختیم

می کند خون در جگر باد خزان را همچو سرورایت سبزی که از آزادگی افراختیم

تا نسوزد آرزو در دل، نگردد سینه صافما به این خاکستر این آیینه را پرداختیم

گوهر درد طلب در دامن ساحل نبودقطره خود را عبث واصل به دریا ساختیم

از نفس آیینه ما داشت زنگ تیرگیصاف شد آیینه ما تا نفس را باختیم

بخت رو گردان شد از ما تا برآوردیم تیغفتح از ما بود در هرجا سپر انداختیم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. نیست صائب خاکساران را دماغ انتقامما به فردای جزا دیوان خود انداختیم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе