در وصالیم و ز هجران دست بر سر می‌زنیمما به جای نعل وارون حلقه بر در می‌زنیم

پرفشانی‌های ما در حسرت پرواز نیستدامنی بر آتش گل هردم از پر می‌زنیم

حلقه فتراک می‌گردد به قصد خون مادست اگر در حلقه زلف معنبر می‌زنیم

خضر می‌لیسد زمین اینجا و ما از سادگیفال آب زندگانی چون سکندر می‌زنیم

برنمی‌خیزد چو خون مرده از خواب گرانبخت خواب‌آلود را چندان که نشتر می‌زنیم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ما چو داغ لاله صائب خون خود را می‌مکیمبی‌غمان از دور پندارند ساغر می‌زنیم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе